Paperclip
zwart
rustend op het hout,
liggend
in zijn eigen schaduw
door anderen gebogen,
en gevormd
alleen maar door
hun eigen egoïsme,
hun wil doordrijvend en emotie,
gewoon aan de kant gezet
Bladen vol verdriet
bijeenhoudend
misschien zelfs tegen zijn wil
de mogelijkheid om te kiezen
is voor hem
een droom
en dan gekwetst
door andere mensen
die dromen verwoesten en hoop
als rook doen opgaan
Plots, zonder het zelf te beseffen
gewoon genegeerd en weggegooid,
nooit meer bekeken,
gewoon vergeten...
rustend op het hout,
liggend
in zijn eigen schaduw
door anderen gebogen,
en gevormd
alleen maar door
hun eigen egoïsme,
hun wil doordrijvend en emotie,
gewoon aan de kant gezet
Bladen vol verdriet
bijeenhoudend
misschien zelfs tegen zijn wil
de mogelijkheid om te kiezen
is voor hem
een droom
en dan gekwetst
door andere mensen
die dromen verwoesten en hoop
als rook doen opgaan
Plots, zonder het zelf te beseffen
gewoon genegeerd en weggegooid,
nooit meer bekeken,
gewoon vergeten...
Reacties op dit gedicht
| Ebelientje: | Zaterdag, maart 31, 2007 14:41 |
| Heel erg mooi!! Dat arme paperclipje.... xxx |
|
| lexx: | Vrijdag, maart 09, 2007 17:57 |
| Mooi stukje ..goeie titel ook ..Fijn! :) | |
Over dit gedicht
| Auteur: Vlindertj | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 09 maart 2007 | ||
| Thema's: | ||