Ik had het niet voorzien
Ja, had ik je maar doorzien

Had ik het op voorhand geweten
Dan voelde ik mij nu niet zo vergeten
Ik heb het zo helemaal niet gewild
En dan had ik er mijn tijd niet aan verspild

Irritant, zielig, slecht
En meer van dat heb je tegen mij gezegd
Afstandelijk doe je nu tegen mij
Het doet me pijn, als een mes in m’n zij

Je zegt dat alles is vergeven
En dat er erger is in het leven
Maar ik hoor aan je manier van praten
Dat het gevoel je nog niet heeft verlaten

Ik weet het, je vertrouwd me niet meer
Ik voel het in de atmosfeer
Volgens mij probeer je me onbewust te vernederen
Door er andere mee te vertederen

In de nacht kwijn ik al wenend weg
Ah man , wat haat ik deze lijdensweg

Goede vriendinnen zijn voor een jongen als mij zeldzaam
bovenwonderlijk gaf je me zelfs een bijnaam
nooit heb ik de gedachtegang van een meisje zo goed leren kennen
tot ik je iets te erg wou jennen
je vatte het compleet verkeerd op
en tegen gehechte vriendschap zei je zelfs stop

en stel dat ik het had voorzien
zou ik dan nu minder erg afzien?
Ik ben niet zeker maar kdenk van niet
Daarvoor ben jij een veel te leuke griet

Op die manier kan ik blijven zagen
Ja, meer dan enkele dagen
Aan één iemand had ik ooit eens iets toevertrouwt
Maar helaas, Life Sucks was enige wat hij me had toegesnauwd
Sindien hou ik alle problemen alleen bij mij
Het stapelt op, als een aan het opladen batterij
Af en toe laat ik wat vrij
Dat doe ik deze keer samen met mijn pen en papier bij mij

Een uur heb ik hieraan geschreven
Mijn hand is er nog van aan het beven
Ik voel mij mentaal nu veel verlicht
Het is alsof…
… ik de pijn heb afgericht