eindelijk komt het.....
Eenzaamheid en onzekerheid
dat voel ik al een tijd.
Alles wat ik heb meegemaakt
komt er nu pas uit.
Van buiten altijd vrolijk
van binnen verdrietig en alleen.
Ik heb het verteld aan iemand
hij wil me helpen maar hoe?
Hoe kan hij me helpen
als ik mezelf niet helpen kan?
Ik kan niet huilen
het lukt gewoon niet
ik wil zo graag huilen
misschien komt dan m'n verdriet.
Zou ik dan eindelijk die zware last kwijt zijn
die ik al jaren onbewust bij me draag?
dat voel ik al een tijd.
Alles wat ik heb meegemaakt
komt er nu pas uit.
Van buiten altijd vrolijk
van binnen verdrietig en alleen.
Ik heb het verteld aan iemand
hij wil me helpen maar hoe?
Hoe kan hij me helpen
als ik mezelf niet helpen kan?
Ik kan niet huilen
het lukt gewoon niet
ik wil zo graag huilen
misschien komt dan m'n verdriet.
Zou ik dan eindelijk die zware last kwijt zijn
die ik al jaren onbewust bij me draag?
Reacties op dit gedicht
| Eddy Mulder: | Vrijdag, februari 01, 2002 23:41 |
| Ik lees hier wel erg veel gelijkenis in. Als ik niet beter weet ben ik het zelf. Met de jaren weet ik nu wel , niemand kan de last bij je wegnemen, dat verwerken moet je allemaal zelf doen , met de juist steun en hulp kom je daar wel uit. Het is alleen niet dat het zo is gebeurd Neem de tijd , dan krijg je zeker geen spijt. |
|
| lien verstraete: | Vrijdag, februari 01, 2002 23:14 |
| zo even had ik hetzelfde gevoel maar nu, nu weet ik tot mijn groot verdriet dat ik niet de enige ben die dit meemaakt en verdriet, wat je verdriet kan noemen | |
Over dit gedicht
| Auteur: eveline | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 01 februari 2002 | ||
| Thema's: | ||