als ik naar me self kijk..
en meself met een ander meisje vergelijk..
ben ik een verdrietig meisje met een gelogen lach..
maar een grote mooie glimlach is wat jij sag..
maar je kijkt alleen na me lach maar niet maar me ogen..
want mijn ogen spreken de waarheid en me lach dat is gelogen..
want in mijn lach die liegt over alles want er in mij omgaat van binnen..
en mijn ogen die willen het geluk ooit een keer winnen..
maar jullie zien alleen mijn lach omdat ik niet durf te huilen..
omdat ik mijn verdriet met geluk wil ruilen..
maar in het donker durft ik alleen te huilen wanneer niet mij siet..
dan sit ik eensaam een hoekje wachten tot iemand komt terwijl ik weet ;; die gene komt niet..
ik wacht dan op iemand die me liefde sal geven..
de liefde die ik nodig heb voor de rest van me leven..
wnt mijn verdriet durf ik niet te uiten..
want het sit van binnen en niet van buiten..
maar als ik een x huil..
dan houd iedereen sijn muill..
en dan siet iedereen vanm binnen het verdriet..
want daarvoor sagen se het allemaal niet..
maar van buiten genoeg mensen om me heen..
maar van binnen ben ik oohh zo alleen..
mijn hart is niet rood maar swart..
want ik .. ik ben een geval apart..