Woorden zonder geluid
Ik geloof dat we beideonze onschuld zijn kwijt geraaktmaar het is tijd om verder te gaanmet de keuzes die we hebben gemaaktHet maakt niet meer uitik kan niet veranderen hoe we ons voelenwij zijn niet langer éénin de dingen die we bedoelenWij leken voor elkaar geborenwoorden zonder geluidwas de één zwak, bleek de ander sterkmaar de kracht verdweenen de conditie ging achteruitIk dacht dat jij wisthoeveel waarde het voor mij hadmaar niets bleek minder waartoen jij met hem onze wereld betradtHet is nu enkel nog tijddat ons verder kan helpenwij zijn niet langer éénkunnen elkaars bloeden niet meer stelpenWij leken te zijn voorbestemdwoorden zonder geluidwas de één ziek, had de ander het medicijnmaar langzaam sloopte ziekte onsen ging de gezondheid achteruit
Reacties op dit gedicht
| jasmienschrijft: | Vrijdag, maart 30, 2007 21:54 |
| Met een zucht gelezen, triest, dat het zo moest gaan. groetjes jasmien |
|
| keiko: | Maandag, maart 19, 2007 21:29 |
| heel graag gelezen, woorden die veel indruk maken. terug gebracht gevoel van herkenning. Liefs van Anita.. |
|
| Hilly N: | Maandag, maart 19, 2007 20:06 |
| Teleurstelling duidelijk te lezen Gert. Spijt me oprecht voor je. Mooi verwoord. Lieve groet, Hilly |
|
| turtle: | Maandag, maart 19, 2007 14:08 |
| ''n warme knuffel voor je Gert liefs |
|
| mums: | Maandag, maart 19, 2007 13:51 |
| dit van niet meer één zijn...zo uit elkaar groeien... wat zo mooi leek, mocht niet zijn. mooi geschreven Gert liefs mums |
|
| M@rcel: | Maandag, maart 19, 2007 13:30 |
| droef-herinneringsvol geschreven Gert en zo intens voelbaar voelend... Liefs M@rcel |
|
| switi lobi: | Maandag, maart 19, 2007 12:59 |
| Ik ken dit gevoel maar al te goed...je hebt het sterk verwoordt Gert. Dikke kus Liefsliefs, switi lobi |
|
| Cora (ZIJ): | Maandag, maart 19, 2007 12:43 |
| Ik lees je graag Gert, ondanks ''t verdriet, | |
| sunset: | Maandag, maart 19, 2007 12:42 |
| Stilmakende rakende herkenbaarheid van een doodbloedende liefde. Liefs en mijn genegenheid, sunset |
|
| Windwhisper: | Maandag, maart 19, 2007 12:20 |
| Wat jammer , kan ik alleen maar zeggen..... Wel vol emotie , de teleurstelling proevend, geschreven liefs Cobie |
|
| ~~JeSSiCa~~: | Maandag, maart 19, 2007 11:57 |
| Ontzettend mooi verwoord, ik ken het gevoel:(,, Maar meestal werd de ziekte wel weer genezen, door de sterke band. Succes!! Liefs, Jessica |
|
| hiljaa: | Maandag, maart 19, 2007 11:56 |
| droefintensmooi verwoord! knufleifs--hiljaa-- |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Gert | 
|
|
| Gecontroleerd door: Anastacia | ||
| Gepubliceerd op: 19 maart 2007 | ||
| Thema's: | ||