handen worden klauwen
Handen worden klauwen
Als pijn en verdriet bovenhuids komen.
Bloedtranen die langzaam naar beneden druipen.
Stille tranen uit het hart.
Langzaam vloeit alles weg uit mij.
Ik voel noch pijn, noch angst, noch verdriet en noch woede.
Alleen een brandende pijn.
De behoefte naar jou.
Angst voor de reactie van jou.
Het weegt zwaarder dan mijn problemen.
Dus blijven het stille tranen diep in mij.
Tot mijn handen langzamerhand weer klauwen worden.
Met een leegte als resultaat.
Ik voel tijdelijk die leegte.
Maar langzamerhand wordt die leegte gevuld.
Met handen als klauwen als resultaat.
Als pijn en verdriet bovenhuids komen.
Bloedtranen die langzaam naar beneden druipen.
Stille tranen uit het hart.
Langzaam vloeit alles weg uit mij.
Ik voel noch pijn, noch angst, noch verdriet en noch woede.
Alleen een brandende pijn.
De behoefte naar jou.
Angst voor de reactie van jou.
Het weegt zwaarder dan mijn problemen.
Dus blijven het stille tranen diep in mij.
Tot mijn handen langzamerhand weer klauwen worden.
Met een leegte als resultaat.
Ik voel tijdelijk die leegte.
Maar langzamerhand wordt die leegte gevuld.
Met handen als klauwen als resultaat.
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: pandabeertje24 | 
|
|
| Gecontroleerd door: Marina | ||
| Gepubliceerd op: 20 maart 2007 | ||
| Thema's: | ||