Gezegend, vraag ik me af;
Wie was er nou laf?
Echter,
waar de nieuwe betekenissen hun weg vinden
ligt een goed einde voor de hand.

Voelbaar, praktisch te proeven,
en de herinnering valt in stukjes op zijn plaats.

Te mooi om waar te zijn, of
zal dit stof
doen opwaaien?

Ik blijf koel;
Wie positieve dingen denkt, die positieve dingen toekomt.

Waar moet ik immers meer om vragen?
De antwoorden zijn toch al uitgeschreven.

Binnen handbereik, als een roos;
Bang om te grijpen, bang dat het prikt,
maar zo mooi om vast te houden en naar te kijken,
verblijf jij, verblijf ik;
Veilig op onze eigen plek.

De toekomst brengt wat hij bezorgen zal,
en ik zal tekenen.