Ontstoken, door....

Verschrikkelijke koppijn

En een slecht zicht

Dat is wat bij mij

M’n slijmvlies nu aanricht

Tenminste, dat denk ik De boel lijkt zeer ontstoken Dat komt onder andere door mezelf Ben dan ook gestopt te roken Morgen misschien wel naar de huisarts Maar wil ik dat eigenlijk wel Ik ben er toch een beetje bang voor En zie dus wel wat ik vertel Hij heeft zwijgplicht en dat weet ik Maar toch ben ik wat bang Er is zo veel dat in me om gaat En dat is er al zo lang Gedachten die ik niet mag denken En toch denk elke keer Waarschijnlijk ook een veroorzaker Van dit hoofdelijke zeer Daarbij zou ik meer slapen moeten En wat minder doen met stress Eigenlijk weet ik het maar al te goed Toch blijf ik niet bij de les Misschien dat dit wel wordt veranderd Als ik eindelijk zo ver ben Dat ik mezelf heb mogen herzien Tot iemand die ik ken

Geschreven door

+lory+

Reacties op dit gedicht

+lory+ vindt het leuk als je reageert op dit gedicht Nog geen account bij Gedichten-Freaks? Vul hieronder je gegevens in om te registreren en laat gelijk een reactie achter.
Je schrijversnaam
Wachtwoord
wachtwoord nogmaals
E-mailadres

peersmans :	Dinsdag, maart 27, 2007 00:37
je zal er wel geraken dat geloof ik ... en een dokter bezoeken kan nooit kwaad heb ik ook gedaan als het moeilijk ging... slaapzacht!!! xxxjes knuff kevin

xx-eowen-xx:	Maandag, maart 26, 2007 11:27
Mooi gedicht... BETERSCHAP HOOR!!! xx-eowen-xx

Over dit gedicht

Auteur: +lory+
Gecontroleerd door: Innerchild
Gepubliceerd op: 25 maart 2007
Thema's: [Ziekte] [Verdriet] [Angst]