Deze dag....mijn huis
vandaag was ik weer even samen met jou
weer samen met de jongen waar ik van hou
heerlijk naar de peking express gekeken
en werkelijk waar heerlijk gegeten
samen aan de koffie met rietsuikerklontjes
zoiets had ik nog nooit geproefd vertelde je mij
zag die bekende twinkeling in je donkere ogen
voel zo duidelijk dat je nog veel om me geeft
maar hoe graag ik het ook wil
je vasthouden lukt me maar niet
samen even liedjes branden achter de computer
ik blijf staren naar je mooie behaarde armen
dat gezicht zo ruig als een storm in maart
wat was ik blij vandaag
om weer even samen te zijn
in het huis waar ik heb geleefd
waar ik samen met jou
de meest mooie momenten heb beleefd
alles is nog steeds zoals het was
keuken eetkamer slaapkamer
mijn huis ons huis
alleen hoor ik er niet meer thuis
Reacties op dit gedicht
| jasmienschrijft: | Maandag, maart 26, 2007 21:21 |
| Droevig, met een diepe zucht gelezen groetjes, jasmien |
|
| remie: | Maandag, maart 26, 2007 16:43 |
| triest...maar ach ook die tijden gaan voorbij, maak een nieuw begin hoe moeilijk het ook is probeer het verleden achter je te laten....liefs remie | |
| Windwhisper: | Maandag, maart 26, 2007 00:26 |
| Tja dat zijn dan die momenten | |
| M@rcel: | Maandag, maart 26, 2007 00:23 |
| voelbaar voelend droefig geschreven.. Knuffie M@rcel |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Dreamlover | 
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 26 maart 2007 | ||
| Thema's: | ||