verdriet
ik voel me alleen
en dat houd me niet lang meer op de been
mijn familie ziet me niet staan
ik weet niet wat ik hun heb misdaan
ze zeggen dat ik gek ben
en dat ik ze niet goed genoeg ken
ik heb veel verdriet
en er is niemand die dat ziet
ze zeggen concentreer je op het heden
en kijk niet te veel terug naar het verleden
maar ik kan het niet
en weer is er niemand die dat ziet
ik wil de controle niet verliezen
maar heelaas heb ik dat niet voor het kiezen
mijn hart gaat te keer
en dat elke dag steeds weer
de angst is zo groot
ik ben enorm bang voor de dood
ik hou me in
mischien is dat wel een begin
is dit nou verdriet
ik weet het gewoon niet...!!!
en dat houd me niet lang meer op de been
mijn familie ziet me niet staan
ik weet niet wat ik hun heb misdaan
ze zeggen dat ik gek ben
en dat ik ze niet goed genoeg ken
ik heb veel verdriet
en er is niemand die dat ziet
ze zeggen concentreer je op het heden
en kijk niet te veel terug naar het verleden
maar ik kan het niet
en weer is er niemand die dat ziet
ik wil de controle niet verliezen
maar heelaas heb ik dat niet voor het kiezen
mijn hart gaat te keer
en dat elke dag steeds weer
de angst is zo groot
ik ben enorm bang voor de dood
ik hou me in
mischien is dat wel een begin
is dit nou verdriet
ik weet het gewoon niet...!!!
Reacties op dit gedicht
| Angel Of Poems: | Zondag, mei 06, 2007 20:10 |
| Niemand is voor eeuwig alleen. Liefs Tom |
|
| _louana_: | Dinsdag, maart 27, 2007 18:32 |
| mooi geschreven.. heb bewondering voor je maar ik zou me niet zo druk maken om de dood die komt vast niet snel voor jou.. en die gene die jou vertrouwen heeft weggenomen en dat die geen spijt heeft is een vriendschap met jou niet waart hoop dat je snel weer iemand vind die je weer zult vertrouwen sterkte louana |
|
| xX- ..... -Xx: | Dinsdag, maart 27, 2007 16:08 |
| Ja, ik kan me voortstellen hoe je je voelt, ik voel me namelijk ook wel zo maarja het komt vast allemaal wel goed;) | |
| sunset: | Dinsdag, maart 27, 2007 14:12 |
| Verwarrend, angstig en vanuit eenzaamheid verwoord. Liefs, sunset |
|
| Windwhisper: | Dinsdag, maart 27, 2007 00:59 |
| Sterkte , liefs Cobie ja de dood is ook iets angstigs hoor, maar ik zei altijd tegen mijn kinderen...WWET JE NOG WAAR JE WAS, VOOR JE GEBOREN WERD, dan zeggen ze NEE en ik zei NOU DAN WEET JE OOK DAT HET ZOIETS WEER IS WAAR JE NAAR TOE GAAT in elk geval niets angstigs hoor. Slaap lekker en probeer je te ontspannen Liefs Cobie |
|
| N.d.G: | Dinsdag, maart 27, 2007 00:44 |
| erg mooi geschreven | |
Over dit gedicht
| Auteur: -Hope- | 
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 27 maart 2007 | ||
| Thema's: | ||