zoals jij en jij en jij
één heel jaar gevangen
omdat het niet meer kon;
leven zoals jij en jij
omdat het niet meer kon
en daar, ontberingen alom
zij ging dood, en hij trouwens
ook, ze wilden niet meer leven
omdat het niet meer kon
ik begon te haten, jij had een
sleutel, ik alleen mezelf
deuren kon jij openen
maar sluiten deed je meer
jij en jij en jij
maar het moest wel voor
mezelf, dat zei je het liefst
het is voor je eigen
veiligheid, begrijp je
dat dan niet?
en dan de deuren open, ik
sprong van een mast,
iedereen in zwart
want ik kon niet meer
leven, zoals jij
en jij en jij
omdat het niet meer kon;
leven zoals jij en jij
omdat het niet meer kon
en daar, ontberingen alom
zij ging dood, en hij trouwens
ook, ze wilden niet meer leven
omdat het niet meer kon
ik begon te haten, jij had een
sleutel, ik alleen mezelf
deuren kon jij openen
maar sluiten deed je meer
jij en jij en jij
maar het moest wel voor
mezelf, dat zei je het liefst
het is voor je eigen
veiligheid, begrijp je
dat dan niet?
en dan de deuren open, ik
sprong van een mast,
iedereen in zwart
want ik kon niet meer
leven, zoals jij
en jij en jij
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: ...lonely... | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 27 maart 2007 | ||
| Thema's: | ||