Vergeet het maar
Lachende vogels
netjes op een rij
ze vallen dood neer
keurig zij aan zij
Een rustig vrijstaand huis
in een heerlijk tropisch land
stort warm in
door de aanwakkerende brand
Onder de stralende zon,
met warme wangen
worden de zonnestralen
plots door regen vervangen
Het lijkt wel alsof alles
wat ooit prachtig leek
plots veranderd als sneeuw voor de
zon waarnaar ik verwonderd keek
(..)
Reacties op dit gedicht
| rovago: | Donderdag, maart 29, 2007 14:18 |
| Subliem. Liefs. Rovago |
|
| Eenzaamheid | HW.H |: | Woensdag, maart 28, 2007 21:05 |
| Heel mooi! En heel herkenbaar! K begrijp goed wat je bedoelt! Kanp verwoord! | |
| N@D!ne: | Woensdag, maart 28, 2007 20:51 |
| prachtig geschreven!ik hoop niet dat alles wat mooi verandert! ik wil je nog bedanken voor je reactie. even weer die onzekerheid weg dankjewel liefs nadine |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Joyce- | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 28 maart 2007 | ||
| Thema's: | ||