Brulapen?
Brulapen?
Er is geen mouw aan te passen
zul je denken bij menig apenstreken
maar bavianen houden van verrassen
zodat verzorgers weer vreemd opkeken.
Met rotsvast standpunt blijven steken
op die aloude grijze stenen rots
door talrijke bezoekers bekeken
nooit gezien, nu zijn ze er plots.
Toch te hopen voor die dappere zielen
dat ze met hun adorabele roze konten
niet langer hun vrijheid gaan vernielen
en zich weer uitleven op alle fronten.
Reacties op dit gedicht
| Hilly N: | Donderdag, maart 29, 2007 09:06 |
| Wat zal er in ze omgaan? Lentegroet, Hilly |
|
| Windwhisper: | Donderdag, maart 29, 2007 01:33 |
| U hebt uw eigen stijl van dichten ik schrijf de mijne, dat wilde ik even als reactie op de kritiek geven die U aan mijn adres had, ik schrijf voor mijn plezier, welterusten, uw stijl is ook leuk en het gedicht is goed liefs Cobie |
|
| mums: | Donderdag, maart 29, 2007 01:25 |
| ze verzetten zich tegen de verhuizing las ik;) een zitstaking....en ze hebben de aandacht van de pers. liefs mums |
|
| fortuna: | Donderdag, maart 29, 2007 01:23 |
| mijn reaktie: Ik ga door! haha :) Heerlijk gedicht dit, lekker actueel en leuk geschreven. Arme apen... Liefs |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Bengel | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 29 maart 2007 | ||
| Thema's: | ||