had je nog zoveel willen zeggen..
waar doodgaan een feit is
maar geboorte verblijd
waar het leven leren is
maar tevens afscheid
waar gedachten eigen is
maar vaak tot spijt
waar ik je nog zeggen wou
maar had geen tijd
waar vijand vriend kan worden
zelfs in een verloren strijd
maar ik je liefde altijd koesterde
en nu ben ik je tastbaar kwijt
maar geboorte verblijd
waar het leven leren is
maar tevens afscheid
waar gedachten eigen is
maar vaak tot spijt
waar ik je nog zeggen wou
maar had geen tijd
waar vijand vriend kan worden
zelfs in een verloren strijd
maar ik je liefde altijd koesterde
en nu ben ik je tastbaar kwijt
Reacties op dit gedicht
| David Matser: | Dinsdag, april 24, 2007 22:19 |
| Diep, en heel mooi. liefs, David |
|
| MeisjeN: | Vrijdag, april 06, 2007 09:41 |
| Verdrietig, maar wel mooi ! Liefs . |
|
Over dit gedicht
| Auteur: *lotte* | 
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 04 april 2007 | ||
| Thema's: | ||