Tijd heelt
Jaar in en uit
wordt er veel weggegooid
Het raakt bedorven
of er vallen gaten
Wat blijft is de gewoonte
om op je knieën
de matras te betreden
daarna met je hoofd
Later de moede rest draaiend
te ruste legt op de rug
Nog even de dagelijkse zonden
overpeinst en vergeving vraagt
wordt er veel weggegooid
Het raakt bedorven
of er vallen gaten
Wat blijft is de gewoonte
om op je knieën
de matras te betreden
daarna met je hoofd
Later de moede rest draaiend
te ruste legt op de rug
Nog even de dagelijkse zonden
overpeinst en vergeving vraagt
Reacties op dit gedicht
| Jacky Van den Berghe: | Zaterdag, april 21, 2007 03:18 |
| Heel knap! Jacky |
|
| red one: | Donderdag, april 05, 2007 18:31 |
| zo, dit is duidelijk! mooi verwoord! zeer krachtig gedicht! liefs redje |
|
| Windwhisper: | Donderdag, april 05, 2007 10:27 |
| wohhhhhhh dit raakt liefs Cobie Goede morgen kuzzz |
|
| Paraskevi: | Donderdag, april 05, 2007 10:01 |
| Prachtig... liefs |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Stanislaus Jaworski | 
|
|
| Gecontroleerd door: Anastacia | ||
| Gepubliceerd op: 05 april 2007 | ||
| Thema's: | ||