Alleen
Alleen sta je in het leven,
Je hebt al lang niets meer gegeven,
Je hebt niets meer om naar te streven,
Je voelt een vloed van woede,
Je bent de hele dag op je hoede,
Je voelt hoe hij zijn ego voede,
Je hebt wel duizend vragen,
Je uren lijken nu wel dagen,
Je kan jezelf nog met moeite verder dragen,
Je voelt je vies en gebruikt,
Je vind dat alles naar hem ruikt,
Je bedenkt dat je steeds op die ene vraag stuit,
Je denkt dit komt nooit meer goed,
Je weet niet hoe je nu verder leven moet,
Je ziet maar steeds al dat bloed,
Je staat onder aan de ladder van macht,
Je bent alleen en dat maakt je zacht,
Je ziet geen mens meer die naar je lacht,
Je komt er niet meer uit,
Je bent verkracht.
Je hebt al lang niets meer gegeven,
Je hebt niets meer om naar te streven,
Je voelt een vloed van woede,
Je bent de hele dag op je hoede,
Je voelt hoe hij zijn ego voede,
Je hebt wel duizend vragen,
Je uren lijken nu wel dagen,
Je kan jezelf nog met moeite verder dragen,
Je voelt je vies en gebruikt,
Je vind dat alles naar hem ruikt,
Je bedenkt dat je steeds op die ene vraag stuit,
Je denkt dit komt nooit meer goed,
Je weet niet hoe je nu verder leven moet,
Je ziet maar steeds al dat bloed,
Je staat onder aan de ladder van macht,
Je bent alleen en dat maakt je zacht,
Je ziet geen mens meer die naar je lacht,
Je komt er niet meer uit,
Je bent verkracht.
Reacties op dit gedicht
| ilovébananaa: | Woensdag, april 11, 2007 16:34 |
| omg! sterkte |
|
| moongirl1982: | Zaterdag, april 07, 2007 15:55 |
| pijnlijk om te lezen... groet moongirl1982 |
|
Over dit gedicht
| Auteur: ricvd | 
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 06 april 2007 | ||
| Thema's: | ||