Sluimerende schaduwen
met het verleden in gedachten
tast ik naar het nu
verrast door het nieuwe
begrip van voelen
het nooit eerder gekende
eenmaken tot mij
doch nu sluimeren er schaduwen om mijn hart
verduisteren mijn zijn
met angst voor het verlies
van dat nieuwe deel
en zo blijf ik wachten
op die heldere stralen
om bij onze eenheid
het duister te vervagen
-09/04/07-
tast ik naar het nu
verrast door het nieuwe
begrip van voelen
het nooit eerder gekende
eenmaken tot mij
doch nu sluimeren er schaduwen om mijn hart
verduisteren mijn zijn
met angst voor het verlies
van dat nieuwe deel
en zo blijf ik wachten
op die heldere stralen
om bij onze eenheid
het duister te vervagen
-09/04/07-
Reacties op dit gedicht
| sensi: | Zaterdag, mei 12, 2007 13:08 |
| Angst om te verliezen ... verlangen naar een zekerheid, die pijn uitsluit. Een erg mooi, warm voelend schrijven! Groetjes |
|
| MayadeBij*: | Maandag, april 09, 2007 10:04 |
| Het lijkt een voortdurende strijd om jezelf en de ander te ´behouden´ vooral dat eerste heb ik moeite mee ;) (maar ach.. pomp ik 2-Pac en Rage against the machine erin.. dat draai ik dan snoeihard om alle onaangename dingen uit m´n systeem te blazen, vinden de buren ook hèèl prettig hmmhaha) kus! | |
