weer
daar zit ik weer,
weer verdrietig,
weer alleen.
zal dit ooit overgaan?
de gedachten van nuttenloos zijn
de gedachten het leven niet aankunnen
nog steeds die brede glimlach op me gezicht
maar van binnen hellemaal kapot
vrienden denken dat het nog nooit zo goed met me gegaan is
"je bent al bijna bij de top van de berg, waar je ooit beneden zat"
heb zin om te schreeuwen om hulp, help me dan!
maar me hart is al teveel bedolffen... onder de puin..
---
groetjes stille-ikke
weer verdrietig,
weer alleen.
zal dit ooit overgaan?
de gedachten van nuttenloos zijn
de gedachten het leven niet aankunnen
nog steeds die brede glimlach op me gezicht
maar van binnen hellemaal kapot
vrienden denken dat het nog nooit zo goed met me gegaan is
"je bent al bijna bij de top van de berg, waar je ooit beneden zat"
heb zin om te schreeuwen om hulp, help me dan!
maar me hart is al teveel bedolffen... onder de puin..
---
groetjes stille-ikke
Reacties op dit gedicht
| Naamloos_: | Dinsdag, april 17, 2007 15:37 |
| herkenbaar, veel sterkte ooit zal het leven echt beter zijn x |
|
| LovelyAngel: | Maandag, april 16, 2007 17:20 |
| Als je ooit wil praten dan schreeuw je maar;) KUsjes LovelyAngel | |
| Meisje met verdriet: | Maandag, april 16, 2007 10:53 |
| zoek toch hulp je kan het! | |
Over dit gedicht
| Auteur: *stilleik* | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 16 april 2007 | ||
| Thema's: | ||