Ik besta uit twee personen
twee personen die in mij wonen
Eigenlijk uit veel meer dan twee
Maar zal ze nu niet allemaal tonen
Met z’n allen vormen zij mij
Gelukkig ben ik daar zelf bij

Eerst kon ik er niet zoveel tegen doen
En vond ik mezelf nogal een oen…
maar nu leer ik met mijn last te leven
en probeer ik de gave ervan te beleven.

Die 2 personen waar het omgaat; zwart en wit
Extreme tegenstellingen dat is waar het ‘m in zit
De een is wit en de ander zwart
samen vormen ze mijn hart
Vrij moeilijk om mee om te gaan
Want wat de een zegt schuift de ander van de baan
Naar wie moet ik luisteren, wat is waarheid?
Ik word er zo gestrest van dat ik het leven vermijd

Als ik vertrouw op zwart dan is het eigenlijk wit
En wanneer ik kies voor wit, dan is ook dat de verkeerde rit
Want wit is opeens zwart geworden
En waar eerst zwart heerste is opeen wit weer aan de orde.
Verwarring overal
Maar bovenal,
In mijn geest
En dat ergert me nog het meest
Dat ik niet GEWOON denken kan
Dat ik niet GEWOON handelen kan
Maar zoals ik al zei ik moet leven met mijn last
Want dit is wat bij mij past
Die extremen slaan mij er ook weer doorheen
Het breekt me en helpt me op de been
Zoals zoveel in mijn leven Wat me kapot maakt heelt me ook weer
En wat me heelt doet me toch ook weer zeer
De cirkel gaat door en is oneindig.
Maar, de ervaringen staan op zich...
“Leer van het leven door het te leven,
en door je niet zo in je hoofd te begeven”
Wat daar in zit moet eruit
Want anders heb ik het pas echt verbruid
Leef het leven en geniet
Zo is het hoe Liefde in-mij het ziet