Wie ik werkelijk ben
Altijd een lach op mijn gezicht
Maar in mijzelf is geen straaltje licht
Laten merken nee dat doe ik niet
Er is toch nooit iemand die het ziet
Zelfs als ik zou huilen en gillen
Nee er is niemand die mijn tranen zou kunnen stillen
Niemand die weet wie ik werkelijk ben
Niemand die weet dat ik het liefst weg ren
Nee niemand begrijpt wie ik diep van binnen ben
Maar in mijzelf is geen straaltje licht
Laten merken nee dat doe ik niet
Er is toch nooit iemand die het ziet
Zelfs als ik zou huilen en gillen
Nee er is niemand die mijn tranen zou kunnen stillen
Niemand die weet wie ik werkelijk ben
Niemand die weet dat ik het liefst weg ren
Nee niemand begrijpt wie ik diep van binnen ben
Reacties op dit gedicht
| ricklun19: | Woensdag, april 25, 2007 20:10 |
| Is mooi neergezet. Altijd naar binnen gekropen zijn en niet laten zien wie je werkelijk bent is een optie. Maar ooit zou je toch eruit moeten komen, en er is altijd wel iemand die je dan wil helpen. Veel sterkte. Liefs, Ricklun |
|
| ricklun19: | Zaterdag, april 21, 2007 11:49 |
| Mooi hoor. Sterkte |
|
| tulpje: | Vrijdag, april 20, 2007 08:39 |
| ja luister eens dat liedje die is geweldig en zo waar liefs en knuffffffffffffffff |
|
| Windwhisper: | Vrijdag, april 20, 2007 08:31 |
| Ken je het liedje...IK HOU VAN MIJ....eens goed naar luisteren, raad ik je aan en dat jezelf gunnen dan ben je voor je voel minder eenzaam en hoef je geen maskertje op om jezelf aan de buitenwereld te kunnen tonen liefs Cobie je bent het waard toch.... |
|
Over dit gedicht
| Auteur: teddybear | 
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 20 april 2007 | ||
| Thema's: | ||