Als de muren konden spreken...
Aan de overkant van het meer
Aan de overkant van het meer
Zal ik je weer ontmoeten
Als ik mag varen met het veer
En jou, mijn lief, voor eeuwig mag begroeten
Maar mijn tijd is nog niet gekomen
Ik mag nog niet gaan
Moet het doen met van jou dromen
Ver van jou vandaan
Je bent mijn gedachten
Eigenlijk zijn wij één
Dat doet het wel verzachten
Want verder voel ik mij toch alleen
Alleen, maar soms ook samen
Bij je graf, pratend met elkaar
Zit ik op het bankje, naast jouw bramen
Wordt alles weer eventjes tastbaar
Ik mis je lijf, de warmte, ingetogen
Waarmee je alles zeggen kon
Je glimlach, je blauwe ogen
Die onuitputtelijke bron
Ik mis het vrijen
Warm tegen elkaar aan
Onze handen op elkaars dijen
En we ons lieten gaan
Ik mis het gekibbel, de ruzies
Die immense woordenstrijd
Het zijn nu nog maar illusies
' T is allemaal verleden tijd
De herinneringen doen mij leven
Is de basis van mijn bestaan
Ik had je nog zoveel willen geven
Waarom moest je gaan….
Maar ik kom zodra ik mag
Naar de overkant van het meer
Naar jou, met je betoverende oogopslag
Als ik mag varen met het veer
Aan de overkant van het meer
Zal ik je weer ontmoeten
Als ik mag varen met het veer
En jou, mijn lief, voor eeuwig mag begroeten
Maar mijn tijd is nog niet gekomen
Ik mag nog niet gaan
Moet het doen met van jou dromen
Ver van jou vandaan
Je bent mijn gedachten
Eigenlijk zijn wij één
Dat doet het wel verzachten
Want verder voel ik mij toch alleen
Alleen, maar soms ook samen
Bij je graf, pratend met elkaar
Zit ik op het bankje, naast jouw bramen
Wordt alles weer eventjes tastbaar
Ik mis je lijf, de warmte, ingetogen
Waarmee je alles zeggen kon
Je glimlach, je blauwe ogen
Die onuitputtelijke bron
Ik mis het vrijen
Warm tegen elkaar aan
Onze handen op elkaars dijen
En we ons lieten gaan
Ik mis het gekibbel, de ruzies
Die immense woordenstrijd
Het zijn nu nog maar illusies
' T is allemaal verleden tijd
De herinneringen doen mij leven
Is de basis van mijn bestaan
Ik had je nog zoveel willen geven
Waarom moest je gaan….
Maar ik kom zodra ik mag
Naar de overkant van het meer
Naar jou, met je betoverende oogopslag
Als ik mag varen met het veer
Reacties op dit gedicht
| Chris..: | Zondag, juni 30, 2002 14:44 |
| Dank je pramodah en Sheena voor de mooie woorden. Ik vind dit zelf ook één van mijn mooiste gedichten. Alleen jammer dat 'inge' het gedicht van mij gestolen heeft.. | |
| Sheena: | Donderdag, februari 07, 2002 21:38 |
| wilde wat zeggen, maar zie dat Pramodah alles al gezegt heeft, ik geef hem gelijk in alles wat hij hieronder zegt ... prachtig .... Sheena |
|
| pramodah: | Donderdag, februari 07, 2002 15:31 |
| prachtig, aangijpend,mooi,dit gedicht doet me wat blijf nog maar wat langs deze kant van het meer jij en breng er ons nog zoals dit.................. liefs pramodah |
|
Over dit gedicht
| Auteur: inge | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 07 februari 2002 | ||
| Thema's: | ||