vleugels
kon ik jou maar vleugels schetsen
neem me mee dan aan je hand
zwevend door een paradijsje
laat me zien dan heel het land
waar de zoete geuren spelen
met de bloemen in het zand
waar we zalig wijsjes zingen
door geluk reeds overmand
een wolk verschijnt voor zonnestralen
schuift voor ons wel aan de kant
kon ik jou maar vleugels schetsen
zweven maar, ik blaas de wind
over gras en langs de bomen
waar ik zon als lucht verslind
zie de wereld als in dromen
fantasierijk als een kind
laat de avond nu maar komen
waar ik duizend lichtjes vind
onze weg die is gevonden
land maar zacht hier op het grind.
neem me mee dan aan je hand
zwevend door een paradijsje
laat me zien dan heel het land
waar de zoete geuren spelen
met de bloemen in het zand
waar we zalig wijsjes zingen
door geluk reeds overmand
een wolk verschijnt voor zonnestralen
schuift voor ons wel aan de kant
kon ik jou maar vleugels schetsen
zweven maar, ik blaas de wind
over gras en langs de bomen
waar ik zon als lucht verslind
zie de wereld als in dromen
fantasierijk als een kind
laat de avond nu maar komen
waar ik duizend lichtjes vind
onze weg die is gevonden
land maar zacht hier op het grind.
Reacties op dit gedicht
| David Matser: | Dinsdag, april 24, 2007 22:17 |
| In één woord: Prachtig. liefs, David |
|
| Cybran: | Dinsdag, april 24, 2007 20:33 |
| Ja, kon het maar he? Die fantasiewereld die ik we in huis hebben, om die ook in het echt te beleven! |
|
| sunset: | Dinsdag, april 24, 2007 19:55 |
| Dromerig mooi dit en graag gelezen. Liefs, sunset |
|
Over dit gedicht
| Auteur: *lotte* | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 24 april 2007 | ||
| Thema's: | ||