frustirusti
door diepgaande kloven
in stilte gekeerd
door kleinerende bergen
klimmend met luid gehijg
stervend aan de top
liggend in het dal
het water dat naar beneden glijd
als kleine beekjes overal
zingend in het lichte leven
schreeuwend in het benauwde weer
kauwend op een grasspriet
vergeet ik deze dag niet
klikkende geluiden
als geweren zo luid
zal ik dansen op zijn graf
zal ik genieten van zijn dood
ik zal hem niet ontwijken
ik zal hem spoedig zien
diegene zal niet meer zijn
dan een eeuwige zombie
hij zal sterven in het donker
leven in het donker
genietend van zijn laatste adem
die ik langzaam zie verdwijnen
sterven zal je toch wel
in stilte gekeerd
door kleinerende bergen
klimmend met luid gehijg
stervend aan de top
liggend in het dal
het water dat naar beneden glijd
als kleine beekjes overal
zingend in het lichte leven
schreeuwend in het benauwde weer
kauwend op een grasspriet
vergeet ik deze dag niet
klikkende geluiden
als geweren zo luid
zal ik dansen op zijn graf
zal ik genieten van zijn dood
ik zal hem niet ontwijken
ik zal hem spoedig zien
diegene zal niet meer zijn
dan een eeuwige zombie
hij zal sterven in het donker
leven in het donker
genietend van zijn laatste adem
die ik langzaam zie verdwijnen
sterven zal je toch wel
Reacties op dit gedicht
| ILse Bruintjes: | Vrijdag, april 27, 2007 16:41 |
| mooi erg droevig gedicht kop op lieverd xx bedankt voor je reactie op mijn gedicht |
|
Over dit gedicht
| Auteur: memy | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 25 april 2007 | ||
| Thema's: | ||