Zon(nekind)
Warm’lijk de zon zijn handen slaat,
Rond de aarde mijn naam roepend.
Nimmer te vergeten mijn huid...
Al badend in een bad vol licht.
Kijk dan omhoog, mijn liefste,
’t Hart verwarmd – likkende tongen
Koest’rend tastend je lippen.
Genietend geluk te proeven,
Schoonheid des levens – Ik.
© 2007 Alatariel
Bedankt Angel of poems..
Reacties op dit gedicht
| Br0ken_R00sje: | Maandag, september 17, 2007 12:00 |
| Mooi! -x- |
|
| someone really special: | Zaterdag, mei 12, 2007 14:39 |
| prachtige metaforen lieve zus! je hebt echt talent! je weet hetgeen je wil zeggen altijd zo mooi en toch duidelijk neer te pennen ... veel liefs, xxx |
|
| vivika: | Woensdag, mei 02, 2007 21:20 |
| prachtig dit! liefs |
|
| Dionysus: | Woensdag, mei 02, 2007 18:16 |
| Heel mooi geschreven! Liefs, |
|
| sensi: | Woensdag, mei 02, 2007 17:43 |
| Zinderend mooi! :) Liefs |
|
| hendrika89: | Woensdag, mei 02, 2007 16:41 |
| erg mooi, Verlangend geschreven! ga zo door! Liefs, |
|
| Oorlam: | Woensdag, mei 02, 2007 16:31 |
| mooi! | |
| Angel Of Poems: | Woensdag, mei 02, 2007 16:09 |
| Prachtig mooi meisk, een ware aantreedster der genoodschap van de poëeten. Liefs Angel |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Alatariel | 
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 02 mei 2007 | ||
| Thema's: | ||