regenbêr van troanen
regenbêr van troanen
de stroat glimt bie t eerste regen
mien kuukens vluchten van t schrik noar binnen
het woater brengt bloei ien ’t leven
de natuur blift aan t verzinnen
van t optrekkend damp
of is het doke
wat zich netselt ien mien verstand
k zig nait meer zo helder
nou ik mie neerleg ien n regenbêr van troanen
en ien gedachten struun k over kwelder
doar woar mien Wad heur verdrait loat goan
elze
Reacties op dit gedicht
| Cora (ZIJ): | Woensdag, mei 09, 2007 12:17 |
| Kan het nog lezen ook, intens, dikke knuffel for you! |
|
| Hilly N: | Maandag, mei 07, 2007 20:47 |
| Laat ze lopen, het lucht op Elze. Lieve groet, Hilly |
|
| mums: | Zondag, mei 06, 2007 22:46 |
| laat mar gaan , lucht op. droefmooie woorden. liefs mums |
|
| Windwhisper: | Zondag, mei 06, 2007 22:28 |
| Een regenbui van tranen Elze wat verdrietig mooi liefs Cobie slaap lekker |
|
| Fata Morgana: | Zondag, mei 06, 2007 22:15 |
| Intens geschreven die regenbui van tranen... laat maar gaan het moet er toch uit, kus Fata (die blij is met regen voor nieuwe aanplant) | |
Over dit gedicht
| Auteur: elze | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 06 mei 2007 | ||
| Thema's: | ||