Gebroken meisje
Daar staat ze dan..
Lichtbruin haar, Bleek gezicht..
Gebroken staat ze daar..
Schouders gebogen..
Met tranen in haar grijs-groene ogen..
Haar polsen volledig in verband..
Ze had zichzelf even niet meer in de hand..
Haar ogen rood van eenzame tranen..
Haar lach is ver te zoeken.
Ze staart naar de hemel..
Wat zou ze daar graag willen zijn..
Als een vogeltje.. vliegend..
Zonder angst.. Zonder verdriet..
Wat zou ze graag zijn..
Daar waar geen mensen zijn..
Wat zou ze graag willen leven..
Zonder al die pijn..
Kon ons leven maar zo zijn..
Lichtbruin haar, Bleek gezicht..
Gebroken staat ze daar..
Schouders gebogen..
Met tranen in haar grijs-groene ogen..
Haar polsen volledig in verband..
Ze had zichzelf even niet meer in de hand..
Haar ogen rood van eenzame tranen..
Haar lach is ver te zoeken.
Ze staart naar de hemel..
Wat zou ze daar graag willen zijn..
Als een vogeltje.. vliegend..
Zonder angst.. Zonder verdriet..
Wat zou ze graag zijn..
Daar waar geen mensen zijn..
Wat zou ze graag willen leven..
Zonder al die pijn..
Kon ons leven maar zo zijn..
Reacties op dit gedicht
| lexx: | Zaterdag, mei 12, 2007 11:26 |
| :) | |
| WinterTears: | Zaterdag, mei 12, 2007 10:38 |
| Wauw, heel doevig geschreven, maar toch zo mooi.. x Tiff |
|
Over dit gedicht
| Auteur: RedRose. | 
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 12 mei 2007 | ||
| Thema's: | ||