Niet huilen mam
Niet huilen mam
“Word je wel weer gewoon mam”?
ik vind je nu zo raar
je bent nog wel heel lief hoor
niet huilen mam, echt waar.
een traan beroert haar nieuw gelaat
als haar kind dit vraagt
leren praten, schrijven, lopen
toekomst plannen weggevaagd
het sloop haar lichaam binnen
midden in de nacht
voorgoed een ander mens
geruisloos, onverwacht
“Word je wel weer gewoon mam”?
ik vind je nu zo raar
je bent nog wel heel lief hoor
niet huilen mam, echt waar.
een traan beroert haar nieuw gelaat
als haar kind dit vraagt
leren praten, schrijven, lopen
toekomst plannen weggevaagd
het sloop haar lichaam binnen
midden in de nacht
voorgoed een ander mens
geruisloos, onverwacht
Reacties op dit gedicht
| Jannie Hoogendam: | Zondag, mei 13, 2007 19:01 |
| zo aandoenlijk en teder gebracht...heel mooi liefs Jannie |
|
| Monique210: | Zondag, mei 13, 2007 18:29 |
| In dit gedicht ben ik de moeder en de gesproken woorden komen van mijn dochter..dank jullie wel voor jullie reaktie lieve groet monique |
|
| teun hoek: | Zondag, mei 13, 2007 17:00 |
| Monique veel sterkte met je moeder , in het bijzonder op deze moederdag. | |
| Mandje: | Zondag, mei 13, 2007 16:01 |
| een heel lief, ontroerend gedicht voor je moeder, meis. liefs en sterkte, allebei, Marianne |
|
| Br0kEn: | Zondag, mei 13, 2007 15:49 |
| heel mooi geschreven | |
| M.b.M: | Zondag, mei 13, 2007 14:43 |
| agh liefm, je geeft om je mam je zou het haar moeten laten lezen! nou geef ooki commentaa op mijn geeicht ( nederlandstalige) dankjewel |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Monique210 | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 13 mei 2007 | ||
| Thema's: | ||