potje zout
soms is het moeilijker
het potje zout te vragen
dan het ontstaan van de wereld te verklaren
je hebt zo van die dagen
vanmorgen was ik zo vol
virtuele energie
en blinde reizigers
die op tocht
van de ene naar de andere
potentialiteit
bliksems door de ruimte
jagen
dat ik er maar niet kon
toekomen het zout
te vragen
dat leek mij een bovenmenselijke inspanning
iets vreemds ook
om van te braken
Reacties op dit gedicht
| Mandje: | Maandag, mei 14, 2007 12:10 |
| wat moeilijk in taal te vatten is, breng jij sterk onder woorden.(in veel van je gedichten trouwens) liefs, Marianne |
|
| conan: | Maandag, mei 14, 2007 12:08 |
| maar die vergeet mij dan weer niet , en daar ben ik dan niet blij om :P | |
| Oorlam: | Maandag, mei 14, 2007 12:04 |
| hehe herkenbaar soms vergeet ik mijn stoelgang bijvoorbeeld |
|
Over dit gedicht
| Auteur: conan | 
|
|
| Gecontroleerd door: Marina | ||
| Gepubliceerd op: 14 mei 2007 | ||
| Thema's: | ||