plooien
plooien van herinnering
die doen leven
wat ik zolang vergeten was
je zorgende ogen
liefde
die je mij gaf
je handen open
om mij op te tillen
mij de dingen
te tonen
hun naam te noemen
moeder
Reacties op dit gedicht
| conan: | Maandag, mei 14, 2007 15:45 |
| kusje Cobie... en liefs in herinnering aan het mooie leven van machiel | |
| Windwhisper: | Maandag, mei 14, 2007 15:38 |
| Zo ontzettend lief, ben wat laat met lezen...moest even mijn weg weer vinden in het dagelijkse bestaan kuzzz Cobie |
|
| mums: | Maandag, mei 14, 2007 15:12 |
| *zucht* wat mooi. liefs mums |
|
| switi lobi: | Maandag, mei 14, 2007 14:59 |
| Ontroerend lief... Liefsliefs, switi lobi |
|
