Vlucht
Zinken,
verdrinken,
zoek raken aan je hartstocht.
Weg kwijnen,
verdwijnen,
nooit eerder zo duister geweest.
Dood gaan,
verloren zijn,
ik zie het in je ogen.
De duisternis van de dood,
omhels je met je armen.
Terwijl je er bang van bent en huilt,
tegen de wind in,
ik weet het wel,
want jij en ik zijn dezelfde persoon.
Dit is ons afscheid van de wereld,
van de pijn voor elkaar,
dus gaan we allebij dood,
om dan iedereen te verlaten,
inclusief jij en ik.
verdrinken,
zoek raken aan je hartstocht.
Weg kwijnen,
verdwijnen,
nooit eerder zo duister geweest.
Dood gaan,
verloren zijn,
ik zie het in je ogen.
De duisternis van de dood,
omhels je met je armen.
Terwijl je er bang van bent en huilt,
tegen de wind in,
ik weet het wel,
want jij en ik zijn dezelfde persoon.
Dit is ons afscheid van de wereld,
van de pijn voor elkaar,
dus gaan we allebij dood,
om dan iedereen te verlaten,
inclusief jij en ik.
Reacties op dit gedicht
| friendje: | Donderdag, mei 17, 2007 20:54 |
| heuj! mooi gedicht té herkenbaar helaas ik wil ook vluchten weg van alles maar probeer u tog sterk te houden xX.friendje |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Lenny302 | 
|
|
| Gecontroleerd door: Marina | ||
| Gepubliceerd op: 17 mei 2007 | ||
| Thema's: | ||