Was mijn hart maar van steen
was mijn hart maar van steen
dan deed dit alles
niet zo'n zeer
maar het is van vlees en bloed
en niemand weet hoe ik mij voel
soms huilt het van ongeloof
van verdriet en pijn
en dan denk ik
ik moet van mijn hart
een steen maken
ze weten me steeds
weer te raken
toch is er ook iemand
die me met een klein gebaar
weer blij kan maken
was mijn hart maar van steen
dan voelde ik niet dit verdriet
dan namen de twijfels niet toe
want dan kon niets of niemand mij raken
maar zou ik dan
een ander wel blij kunnen maken?
Reacties op dit gedicht
| Will Hanssen: | Zondag, mei 20, 2007 16:49 |
| Als je hart van steen zou zijn, kon niemand je raken zowel met pijn als met vreugde..... en dat is denk ik ook weer de bedoeling niet. Mooi verwoord Ria. Liefs, Will |
|
| tweety-ysje: | Zondag, mei 20, 2007 15:47 |
| mooi in woorden om gezt! laat je hartje maar zijn zoals is maar haal de mensen er uit die je pijn doen, geef de mensen die om je geven, wel toegang tot je hart | |
Over dit gedicht
| Auteur: _Lieverdje_ |  
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 20 mei 2007 | ||
| Thema's: | ||