Zingt in de nacht
Jij neemt me mee naar het park
en zingt in de nacht
met de schilders in je haar
van een verblindende kleurenpracht
terwijl het donker inzet
er steeds meer wolken bijkomen
je laat klein goud doorschitteren
en versiert onze dromen
Als een marionet
blijf ik aan de hemel hangen
'wijl de wereld ontwaakt
en werkelijkheid mij niet kan vangen
ik zie het schilderij lachen
terwijl jij achter de heuvels lijkt te verdwijnen
maar hoe hard ze je ook roepen
ik weet dat jouw zon hier altijd schijnen
Reacties op dit gedicht
| lommert: | Donderdag, mei 24, 2007 22:23 |
| dit is mooi..zeker wel... stevige groet willem |
|
| *Ria Klein Herenbrink* Raira: | Woensdag, mei 23, 2007 19:53 |
| hartverwarmend mooi Gert liefs Ria |
|
| mums: | Woensdag, mei 23, 2007 19:12 |
| dit straalt van geluk. liefs mums |
|
| remie: | Woensdag, mei 23, 2007 18:13 |
| zo liefffff....liefs remie | |
| switi lobi: | Woensdag, mei 23, 2007 17:13 |
| Wat mooi...... Dikke kus Liefsliefs, switi lobi |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Gert | 
|
|
| Gecontroleerd door: Anastacia | ||
| Gepubliceerd op: 23 mei 2007 | ||
| Thema's: | ||