i am crying
Al ben ik op de goede spoor
neem ik de hulp langzaam aan daar
met of zonder een grote angst
toch huil ik van binnen bittere tranen
niemand zal het toch zien
stoere gedrag komt naar voren
een masker van geluk en blijschap
zodat niemand dicht bij me kan komen
tot dat de verpleging me raakte
tijdens een gesprek die ik vroeg
omdat het niet goed gaat met me
en mezelf zo in de weg loop
ze kreeg me aan het huilen
geen stoere gedrag meer
maar ik veranderde in een fontijn
waar tranen bleven stromen
door het gemis wat ik zo voel
Reacties op dit gedicht
| Mamsiemomo: | Vrijdag, mei 25, 2007 11:49 |
| Goed zo. Je zult eraan gaan wennen om te leven zonder masker. Geloof me, uiteindelijk voel je je veel beter. Dikke kus en fijn weekend! Liefs, Mamsie |
|
| switi lobi: | Donderdag, mei 24, 2007 17:33 |
| Goed dat je zo gehuild hebt lieverd, dan weten ze waar ze aan toe zijn met jou. Zo kun je ook betere hulp krijgen. Dikke kuss Liefsliefs, switi lobi |
|
| tweety-ysje: | Donderdag, mei 24, 2007 17:22 |
| schouder op en je kan komt er wel boven, volhouden hoor, je kan het swel | |
Over dit gedicht
| Auteur: tulpje | 
|
|
| Gecontroleerd door: Anastacia | ||
| Gepubliceerd op: 24 mei 2007 | ||
| Thema's: | ||