Waarheid op mijn gezicht
Ik wil geen jongen meer zijn
heb mijn das afgedaan
lange lokken aangemeten
en ben op stiletto's gaan staan
Storm is in aantocht
mijn huis plat gebrand
de wereld draait maar door
en er lijkt niets aan de hand
Iedere ochtend de wekker
het leven brengt de zoveelste dag
mensen wanen zich gelukkig
en geloven in hun lach
Gelukkig nieuwjaar allemaal
deel met mij deze toost
op alle verloren jaar
die niet meer kunnen worden getroost
Daar zit ik dan in mijn feestjurk
mezelf compleet belachelijk gemaakt
zo gruwelijk op mijn bek gegaan
maar mijn gezicht niet geraakt
Loop schreeuwend over straat
met alle ogen op mij gericht
durf mijn leven erom te verwedden
de waarheid staat op mijn gezicht
Reacties op dit gedicht
| Hilly N: | Maandag, mei 28, 2007 10:46 |
| Poe Gert. Het is wel mooi geschreven. Lieve groet van Hilly |
|
| Mathilde: | Vrijdag, mei 25, 2007 21:45 |
wow... Gert... dit is super! zo indringend en echt... kus! |
|
| kerima ellouise: | Vrijdag, mei 25, 2007 11:41 |
| rakend ...mooi geschreven ! liefs kerima ellouise |
|
| switi lobi: | Vrijdag, mei 25, 2007 10:39 |
| Tjeempie lieverd... Kon ik je nu maar even in mijn armen nemen, je blijft toch altijd een beetje m''n kind. Dikke knuffel, liefsliefs, switi lobi |
|
| MizzTeaQ: | Vrijdag, mei 25, 2007 10:01 |
| De verwarring over duidelijk te lezen in je schrijven... Leef nu lieve Gert...Sterkte! Knuf, |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Gert | 
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 25 mei 2007 | ||
| Thema's: | ||