Aan me voorbij
Weer een leven voorbij
dat van de trein gestapt
stilstaat
een punt dat in de verte
verder weg wijkt van mij
En staan we aan de rand
van een spoor, te kijken
snellend
komen zij en nemen iets weg
voegen er ook iets bij
En in het middelpunt sta
jij, je gaat steeds aan me
voorbij
en ik weet niet meer
of ik beweeg of stilsta
En is het verder van belang
gaat een ademtocht verwarring
vergeten
ongemerkt, niet opgemerkt
een leven aan me voorbij
net als jij
*
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: justme | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 25 mei 2007 | ||
| Thema's: | ||