Ik ben bang van het donker
Steeds op zoek naar een lichtbron
Die er niet is.
Ik loop verloren in mijn eigen ziel
Geen hoop als lichtbron
Om de duisternis te doorbreken
Er is niets.
Ik wacht nog steeds op jou
Jij die me beloofde er te zijn
Als ik bang was in het donker
Jij die me beloofde er te zijn
Als ik bevangen was door angst
... je bent er niet.
Ik wacht tot de dood me komt verlossen
Maar alles, hoe ongewenst ook, negeert me.
Dan bedenk ik
Hoe de dood mij kan komen halen
Als jij me al mijn levensmoed hebt ontnomen.
En ik vind nog steeds de weg niet
In mijn eigen ziel.
Ik wil mijn levensmoed
Zo wanhopig graag terugvinden
Maar hij zit ergens ver verscholen
In mijn ziel.
Ik zal echter niet langer stilstaan bij dit punt
Maar ik zal altijd weten,
Deze leegte wordt nooit gevuld.