Vliegtuigstoel
De wereld draait door
weggaan is een onnodig moment
dicht lijkt het raam
waar alles opstaat
weggaan is een onnodig moment
dicht lijkt het raam
waar alles opstaat
We fluisteren iets zachter
als toen men het kind droeg
dat amper geboren was
en zichzelf nauwelijks kende
als toen men het kind droeg
dat amper geboren was
en zichzelf nauwelijks kende
Leeg bleef de vliegtuigstoel
verkort werd de vlucht
je was daar en bij mij
en ik trok de gordels strak
verkort werd de vlucht
je was daar en bij mij
en ik trok de gordels strak
Toen je zei
het is voorbij
Reacties op dit gedicht
| kerima ellouise: | Vrijdag, juni 01, 2007 11:44 |
| heel erg mooi gedicht ! liefs kerima ellouise |
|
| fortuna: | Vrijdag, juni 01, 2007 00:36 |
| prachtig veelzeggend... Wijnand Liefs |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wijnand. |  
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 01 juni 2007 | ||
| Thema's: | ||