Verdriet.
Vergeten doe je het niet.
Het is net als een herrinering die je steeds weer voor je ziet.
Iemand verliezen doet heel erg pijn.
Maar binnen in je hart zal diegene nog altijd bij je zijn.
Als je daar aan denkt en diegene voor je ziet.
Denk je aan de leuke momenten met lol en verdriet.

Ik heb dit gedicht geschreven om herrinneringen te bewaren.
En ook voor drie mensen ik wou dat ze nog bij me waren.
Mijn oom me oma en me zusje.
Alle drie zijn ze weg zonder ook maar een afschieds kusje.
Echt weg zijn ze niet.
Want als ik in me hart kijk weet ik dat ik ze ziet.

Mijn oom was politie man.
Hij is overleden aan een hersenbloeding iets waar je niets aan doen kan.
Me oma die aan beroertes overleden is.
1 ding is zeker dat ik ze alle drie heel erg mis.

En dan me zusje die aan kanker is overleden.
Dat is nu al 13 jaar geleden.

Wat ik met dit gedicht vertellen wou.
Is dat ik heel veel van ze hou.
Deze drie zullen voor altijd bij mij zijn.
En dat gevoel is gewoon heel erg fijn.

Ook al heb je veel verdriet.
1 ding weet ik zeker vergeten doe je ze niet.