Haar eigen wereldje
Haar eigen wereldje
Ik zie je daar zo zitten
eens was je zo'n statige vrouw
een ziekte heeft bezit van je genomen
en maakte weer een kind van jou
nu kun je niet eens meer zelf eten en drinken
en je plast en poept ook weer in je broek
en je kent helemaal niemand meer
niet eens je familie tussen je bezoek.
je glimlacht naar mij en zegt, dag mevrouw
en ik ga bij je zitten zoals om de dag heel trouw
vraag zullen we een eindje gaan wandelen
verloren maar of het zo hoort,
loop je langzaam en afwezig naast me voort
echte gesprekken kan ik niet met je voeren
daarom praat ik maar beetje over de dag
en soms kan ik je weer raken
en zie ik ook weer eventjes een echte lach
af en toe zie ik je zo genieten
van de dingen om je heen
en denk ik tja dat is nu het wereldje
van...jou alleen
Liefs Gonny
Reacties op dit gedicht
| fran92: | Woensdag, juni 06, 2007 18:56 |
| toch erg lief dat jij er voor haar bent! liefs fran92 |
|
| Jacqueline: | Woensdag, juni 06, 2007 18:01 |
| Wat lief dat je er zo voor haar kan zijn. Dat is naaste liefde. |
|
| *Ria Klein Herenbrink* Raira: | Woensdag, juni 06, 2007 14:16 |
| Het is triest he maar je hebt het hartverwarmend mooi verwoord liefs knuff Ria |
|
| Alie Hoogenboezem-de Vries: | Woensdag, juni 06, 2007 13:23 |
| prachtig verwoord Gonny, maar vooral liefdevol groetjes, Alie |
|
| little vamp: | Woensdag, juni 06, 2007 10:57 |
| heel erg mooi.. triest onderwerp ja, maar mooi verwoord, laten we hopen dat geen van ons allen dat overkomt liefs, sterkte, vampie |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Gonny | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 06 juni 2007 | ||
| Thema's: | ||