Ik lach terwijl ik voel dat ik moet huilen
Ga naar buiten terwijl ik het liefst zou schuilen
De telefoon kan ik niet meer horen
Ik wil gewoon met rust gelaten worden

De vraag over hoe het met me gaat
Maakt me soms erg kwaad
Wetend dat ze het goed bedoelen
Kan ik het gewoon niet zo voelen

Ik zie zo'n beetje overal tegenop
Dagelijkse dingen worden een strop
Nieuwe dingen moet ik al niet aan denken
Ik kan het niet mijn aandacht schenken

Het word tijd om mijn leven terug te winnen
Maar ik weet nog niet zo goed waar te beginnen
Ergens in het geheel ben ik mezelf verloren
Kan ik mezelf niet meer begrijpen of horen

Er gebeurd zoveel en tegelijkertijd zo weinig
Ik doe mijn best maar het lijkt oneindig
Dingen waar ik normaal zo van geniet
Interesseren me nu gewoon niet

Kijk op naar het leven in het geheel en voel me ineens klein
Genoeg mensen om me heen die er voor me willen zijn
Maar hoe moeten zij weten wat ik bedoel
Terwijl ik zelf niet eens weet wat het is dat ik voel

Het beestje heeft een naam gekregen
Nu begint het wikken en wegen
Ik kan het voor mezelf niet meer ontkennen
Maar kan er ook nog niet aan wennen