Gespeeld
Die lieve lach,
die werd verpest op die dag,
die dag dat ik je zag.
Dat was de laatse keer,
jij bent er niet meer.
Nu ben jij verdwenen,
nooit meer op aarde verschenen.
Ik wil je hier,
ik wil weer plezier.
Maar dat kan niet,
ik verga in mijn verdriet.
Misschien iemand die het ziet,
Maar ik zal jou nooit vergeten,
Al wordt ik nog zo bezeten,
jij blijft altijd belangrijk voor mij,
Ik schuif mijn probelemen voor jou opzij,
Maar dat kan allemaal niet meer,
dit was de laatste keer.
Dat ik jou zag,
met een echt lach.
die werd verpest op die dag,
die dag dat ik je zag.
Dat was de laatse keer,
jij bent er niet meer.
Nu ben jij verdwenen,
nooit meer op aarde verschenen.
Ik wil je hier,
ik wil weer plezier.
Maar dat kan niet,
ik verga in mijn verdriet.
Misschien iemand die het ziet,
Maar ik zal jou nooit vergeten,
Al wordt ik nog zo bezeten,
jij blijft altijd belangrijk voor mij,
Ik schuif mijn probelemen voor jou opzij,
Maar dat kan allemaal niet meer,
dit was de laatste keer.
Dat ik jou zag,
met een echt lach.
Reacties op dit gedicht
| worthless-girl: | Zaterdag, juni 30, 2007 14:34 |
| iemand verliezen doet hoe dan ook pijn ik weet het:(en er is geen klantt en klare oplossing voor:(probeer die gene te herineringe hoe die gene was en weet dat hij/zij nu eindelijk vrij is! sterkte ermee worthless girl |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Niikita. | 
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 11 juni 2007 | ||
| Thema's: | ||