MODEL
model
je was de schaamte
al voorbij
lag roze
op het binnenblad
uitdagend op de kaft
en lachte heel ondeugend
verwachtingsvol naar mij
je gaf niet veel
om kleding
schaars of liever bloot
veel gene had je niet
en kroop gemakkelijk
in een lief onderonsje
op ieders schoot
jouw ogen deden
lippendiensten als
vrienden met elkaar
je naam werd
nooit genoemd
jij was altijd “zij”
dat rode haar
die kleur staat
op de foto’s waar
je jeugd nog lacht
de vrienden zijn
allang verdwenen
je hebt de wereld
niet meer in je macht
wil melker
13/02/2002
Reacties op dit gedicht
| evening star: | Woensdag, februari 13, 2002 14:30 |
| nog zoals altijd vaag maar erg duidelijk keep the inspiriation |
|
| Voske: | Woensdag, februari 13, 2002 12:31 |
| Mooi Wil,vooral het begin is zeer sterk,het grijpt je aandacht meteen vast. Groetjes,Voske.. |
|
| lejaeghere rudi: | Woensdag, februari 13, 2002 12:22 |
| Herinneringen houden het heden levend. We leggen vast, wat we door de tijd kunnen vergeten of verliezen. Mooi gedicht, Wil. Groetjes, Rudi. | |
| Laurens Windig: | Woensdag, februari 13, 2002 10:36 |
| Ja, ja, | |
| Gonnij Wind: | Woensdag, februari 13, 2002 08:20 |
| gossiemijne, hoe doe je het toch steeds weer? Mooi. |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 13 februari 2002 | ||
| Thema's: | ||