Wenkte in vergeten groeten
wenkte in vergeten groeten
ik meende je te zien
vanmorgen vroeg
een hand vergeten zwaaiend
je raakte iets dat binnen was
dat dieper voelde dan ik dacht
gebroken binnenin
wilde je niet kennen
omdat jij één uit velen bent
onopvallend tussen mensen
kijkend naar de buitenkant
en jij mijn afstand was
afstand die ik had genomen
omdat jij één uit velen bent
onopvallend tussen mensen
kijkend naar de buitenkant
en jij mijn afstand was
afstand die ik had genomen
maar rende voor jouw hand
je wenkte in vergeten groeten
ik wil je weer ontmoeten
nu van binnenuit maar je gezicht
ik ben het kwijt je buitenkant
is niet herkenbaar tot mijn spijt
je wenkte in vergeten groeten
ik wil je weer ontmoeten
nu van binnenuit maar je gezicht
ik ben het kwijt je buitenkant
is niet herkenbaar tot mijn spijt
wil melker
22/06/2007
Reacties op dit gedicht
| J.H. Vergne: | Zaterdag, juni 23, 2007 17:50 |
| ook erg mooi verwoord dat overkomt een ander ook weleens denk ik, groetjes | |
| sensi: | Zaterdag, juni 23, 2007 10:16 |
| Heb deze gisteren al gelezen. Dit stuk komt van diep! Erg mooi (10 ;) ) |
|
| lexx: | Vrijdag, juni 22, 2007 19:37 |
| Goed stuk! :) | |
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 22 juni 2007 | ||
| Thema's: | ||