Mensen van nu
Ik loop over straat en kijk om me heen,
er is bijna niemand die lacht.
Ik zie een moeder met een kind,
die rustig voor het zebrapad wacht.
Niemand is bereid haar voor te laten,
zo gaat dat nou hier.
Ieder voor zich,
en alles op je eigen manier.
Je hoeft ook niet met iedereen 'vriendjes' te zijn,
maar sta ook eens open voor nieuwe dingen en anderen.
Want zo moeilijk is het toch niet,
om je eigen houding te veranderen?
16/7/'07
er is bijna niemand die lacht.
Ik zie een moeder met een kind,
die rustig voor het zebrapad wacht.
Niemand is bereid haar voor te laten,
zo gaat dat nou hier.
Ieder voor zich,
en alles op je eigen manier.
Je hoeft ook niet met iedereen 'vriendjes' te zijn,
maar sta ook eens open voor nieuwe dingen en anderen.
Want zo moeilijk is het toch niet,
om je eigen houding te veranderen?
16/7/'07
Reacties op dit gedicht
| PunK PriinCezZ: | Zaterdag, augustus 04, 2007 19:18 |
| PRECIES! | |
| yellow: | Maandag, juli 23, 2007 11:43 |
| Ik heb geen tijd om al jouw gedichten te lezen maar je schrijft steeds mooi en wat het onderwerp betreft, we leven in een koude wereld, dat is soms spijtig maar het is nu eenmaal zo. groetjes, Y. |
|
| sb lavandula: | Maandag, juli 16, 2007 19:45 |
| voor sommige mensen wel hoor, ze weten niet beter, en oja er komen apartementen, liefs hans |
|
| dixxie: | Maandag, juli 16, 2007 16:37 |
| heb ik nou ook altijd. lach ik eens vriendelijk naar een oud omaatje kijkt ze zo van: wat moet zij nou. was alleen maar vriendelijk hoor! kusz dixxie |
|
| Oorlam: | Maandag, juli 16, 2007 16:20 |
| ja de oude van dagen van tegenwoordig:) | |
