Verloren vriendschap
Na Jaren en jaren,
na lachen en praten,
nooit gedacht dat jullie mij nu zouden verlaten.
na lachen en praten,
nooit gedacht dat jullie mij nu zouden verlaten.
Hier nog zo even,
voor de vriendschap die ik heb gegeven.
Net als wind voor jullie ogen, ineens plotseling verdwenen.
voor de vriendschap die ik heb gegeven.
Net als wind voor jullie ogen, ineens plotseling verdwenen.
Is dit wat ik verdien,
hebben jullie echt nooit dan iets anders gezien?
Dat ik vocht voor jullie, en dat ik herleefde.
Dat ik ziek werd voor jullie, en dat ik begeefde.
hebben jullie echt nooit dan iets anders gezien?
Dat ik vocht voor jullie, en dat ik herleefde.
Dat ik ziek werd voor jullie, en dat ik begeefde.
Na jaren en jaren,
na tranen en vreugde,
na pijn en verdriet,
na tranen en vreugde,
na pijn en verdriet,
omdat vriendschap kennen jullie verliet.
P.
24-07-'2007
Reacties op dit gedicht
| tweety-ysje: | Dinsdag, juli 24, 2007 18:52 |
| pracchtig mooi, en heel herkenbaar snap je gevoel verlaten worden door vrienden doet heel veel pijn, veel sterkte er mee!! xxx | |
| Kevin Steur: | Dinsdag, juli 24, 2007 16:28 |
| Gelukkig toont dit hoe die "vrienden" werkelijk waren. En verdienen ze jouw vriendschap niet. Veel sterkte. Liefs, Kevin. |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Weltschmerz | 
|
|
| Gecontroleerd door: Anastacia | ||
| Gepubliceerd op: 24 juli 2007 | ||
| Thema's: | ||