Eenzaamheid....
De zon schijnt, het straalt.
De lach op je gezicht, verdwijnt.
Door eenzaamheid die bestaat.
Die nooit meer vergaat.
Vrienden om je heen maar toch voel je eenzaam.
Eenzaamheid is er, niets aan te doen.
Elke moment voelt iemand wel eenzaam.
Je denkt er niet aan, maar je voelt het.
Met verdriet erbij.
De lach op je gezicht, verdwijnt.
Door eenzaamheid die bestaat.
Die nooit meer vergaat.
Vrienden om je heen maar toch voel je eenzaam.
Eenzaamheid is er, niets aan te doen.
Elke moment voelt iemand wel eenzaam.
Je denkt er niet aan, maar je voelt het.
Met verdriet erbij.
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: J.(F) | 
|
|
| Gecontroleerd door: Marina | ||
| Gepubliceerd op: 07 augustus 2007 | ||
| Thema's: | ||