Niet langer jij en ik.
Jaren lang heb je gevochten,
maar je kon niet meer,
Het verdriet en de wanhoop,
het werd je allemaal te veel,
Jij hebt van mij afscheid genomen,
een laatste zoen op je verjaardag,
De dag daarna,
mijn moeder zei: 'meid,ga even zitten'
zij vertelde mij,
dat jij jezelf van het leven had beroofd,
Nu word het verdriet en de wanhoop,
mij even te veel,
Jij liet mij altijd geloven,
Dat ik alles kon wat ik maar wou,
Ik heb jou moeten beloven,
Dat ik nooit op zou geven,
Nou mijn liefste,
Opgeven zal ik nooit doen,
Maar doorgaan,
Dat is zo moelijk zonder jou!
maar je kon niet meer,
Het verdriet en de wanhoop,
het werd je allemaal te veel,
Jij hebt van mij afscheid genomen,
een laatste zoen op je verjaardag,
De dag daarna,
mijn moeder zei: 'meid,ga even zitten'
zij vertelde mij,
dat jij jezelf van het leven had beroofd,
Nu word het verdriet en de wanhoop,
mij even te veel,
Jij liet mij altijd geloven,
Dat ik alles kon wat ik maar wou,
Ik heb jou moeten beloven,
Dat ik nooit op zou geven,
Nou mijn liefste,
Opgeven zal ik nooit doen,
Maar doorgaan,
Dat is zo moelijk zonder jou!
Reacties op dit gedicht
| Br0kEn: | Zaterdag, augustus 11, 2007 10:39 |
| als je het ooit eens moeilijk hebt onthou dan dat hij nu als een engel over je waakt en je steunt in moeilijke tijden sterkte |
|
| Ikke77: | Vrijdag, augustus 10, 2007 23:59 |
| Maar zeker niet opgeven hé, dat heb je beloofd! Het zal wel moeilijk zijn, heb mijn broer die dood is ook altijd beloofd me goed te houden... Ben er na twaalf jaar niet altijd in gelukt maar doe mijn best... jij ook veel geluk en veel liefs |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Sweet Devil | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 10 augustus 2007 | ||
| Thema's: | ||