Verdampt
Vroeg in de morgen
zag ik een bij
nat van de dauw
bleef ze zitten
Haar vleugeltjes aan
haar lijfje geplakt
voorzichtig nam ik
haar in mijn hand
Vol vertrouwen warmde
ze zich aan de zon
vloog toen dansend
in cirkels weg
Met verbazing ontroerd
door haar lieve groet
sloot ik haar in mijn
hart dat moment
Reacties op dit gedicht
| Hans Winter: | Donderdag, augustus 16, 2007 22:56 |
| warm geworden lokt op honing, hoopvol gaat zij zich aan de dageraad wagen. hans |
|
| sunset: | Donderdag, augustus 16, 2007 10:47 |
| Kei lief gedichtje. Groetjes, sunset |
|
| Cora (ZIJ): | Donderdag, augustus 16, 2007 10:10 |
| Ja zo met deze achtergrond is het plaatje compleet, |
|
| honingbijtje: | Donderdag, augustus 16, 2007 10:08 |
| Wat mooi geschreven, bewondering voor het kleine. moest even aan die bierreclame denken met dan lieveheersbeestje:) liefs honingbijtje |
|
| Dreamlover: | Donderdag, augustus 16, 2007 09:49 |
| OOO....Jaa...dit zag ik ook even zo duidelijk voor me. Wat kan kleine beestjes soms bijzonder zijn. Liefs Dreamlover |
|
| Windwhisper: | Donderdag, augustus 16, 2007 09:48 |
| Dit raakt, een verkelumd bijtje...ik zag het voor me... Liefs Cobie mooi hoor heel bijzonder Kuzzzz |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Corry van Emmerik-Koenekoop | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 16 augustus 2007 | ||
| Thema's: | ||