Wachten op Jorien
Weldra komt ze binnen
één brok energie
en positiviteit
Ik voel me grijs
afstekend tegen haar bonte kleuren
welk kinds ben ik kwijt?
Maar toch
Sleurt ze me mee
zwervend door haar
bontgekleurde paradijs
Ik drink me vol
niet meer kabbelend
maar op een stormachtige reis
één brok energie
en positiviteit
Ik voel me grijs
afstekend tegen haar bonte kleuren
welk kinds ben ik kwijt?
Maar toch
Sleurt ze me mee
zwervend door haar
bontgekleurde paradijs
Ik drink me vol
niet meer kabbelend
maar op een stormachtige reis
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: niemanja | 
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 17 augustus 2007 | ||
| Thema's: | ||