Kliniek
Moet ik naar een kliniek?
Is dat beter voor me?
Ik weet het niet.
Ik durf het niet te vertellen,
Niet aan mijn ouders.
Ze vinden me vast gek in mijn hoofd.
Maar ik weet beter,
Het is veiliger voor mezelf.
Ik weet waar ik toe in staat ben.
Ik wil dood,
Ik zou er alles voor doen.
Zelfmoord?
Is dat een optie?
Daar wil ik eigenlijk niet aan denken,
Daarom de kliniek.
Ik snij,
Het gaat een keer fout.
Daar wacht ik op.
De kliniek,
Het zal beter voor me zijn.
Hoe vertel ik het mama?
Hoe vertel ik het papa?
Vanmiddag,
Eerste gesprek,
Bij nieuwe psycholoog.
De eerste keer als ik alleen ben,
Dan vertel ik wat ik wil.
Dat ik naar een kliniek wil.
Ik denk dat het beter voor me is,
Maar niet alleen voor mij.
Ook voor de mensen om mij heen,
Ze hoeven minder zorgen te maken.
Ik krijg daar hulp,
Het is voor alles en iedereen beter.
Zal ik het maar gewoon doen?
Vragen of het kan?
Daarna moet het goed gaan,
Dat weet ik zeker.
Ik ga het gewoon doen,
Vragen of het kan.
Niet vandaag,
Een andere keer.
Vandaag is mama erbij,
Dan durf ik het niet.
Vriendinnen die het weten,
Zij denken ook dat het beter is.
Ze vinden het knap dat ik het zelf wil,
Misschien wil ik ook wel niet,
Maar het is beter.
Ik doe het gewoon,
Ik ga het gewoon vragen.
Misschien mag het wel niet,
Zij weten ook wel wat goed voor me is.
Ik merk wel hoe ze reageert,
Misschien negatief,
Misschien wel positief.
Ik doe het gewoon,
Ik ga er niet langer over nadenken,
Ik ga gewoon vragen of het kan..
Is dat beter voor me?
Ik weet het niet.
Ik durf het niet te vertellen,
Niet aan mijn ouders.
Ze vinden me vast gek in mijn hoofd.
Maar ik weet beter,
Het is veiliger voor mezelf.
Ik weet waar ik toe in staat ben.
Ik wil dood,
Ik zou er alles voor doen.
Zelfmoord?
Is dat een optie?
Daar wil ik eigenlijk niet aan denken,
Daarom de kliniek.
Ik snij,
Het gaat een keer fout.
Daar wacht ik op.
De kliniek,
Het zal beter voor me zijn.
Hoe vertel ik het mama?
Hoe vertel ik het papa?
Vanmiddag,
Eerste gesprek,
Bij nieuwe psycholoog.
De eerste keer als ik alleen ben,
Dan vertel ik wat ik wil.
Dat ik naar een kliniek wil.
Ik denk dat het beter voor me is,
Maar niet alleen voor mij.
Ook voor de mensen om mij heen,
Ze hoeven minder zorgen te maken.
Ik krijg daar hulp,
Het is voor alles en iedereen beter.
Zal ik het maar gewoon doen?
Vragen of het kan?
Daarna moet het goed gaan,
Dat weet ik zeker.
Ik ga het gewoon doen,
Vragen of het kan.
Niet vandaag,
Een andere keer.
Vandaag is mama erbij,
Dan durf ik het niet.
Vriendinnen die het weten,
Zij denken ook dat het beter is.
Ze vinden het knap dat ik het zelf wil,
Misschien wil ik ook wel niet,
Maar het is beter.
Ik doe het gewoon,
Ik ga het gewoon vragen.
Misschien mag het wel niet,
Zij weten ook wel wat goed voor me is.
Ik merk wel hoe ze reageert,
Misschien negatief,
Misschien wel positief.
Ik doe het gewoon,
Ik ga er niet langer over nadenken,
Ik ga gewoon vragen of het kan..
Reacties op dit gedicht
| Milady M: | Vrijdag, november 30, 2007 14:19 |
| Succes :D Ik heb deze beslissing ook moeten nemen, heb een tijdlang in een kliniek gezeten, het is hard werken, maar de moeite waard! | |
| Hans Winter: | Dinsdag, augustus 21, 2007 20:39 |
| beseffen dat je hulp nodig hebt, dat het helpen kan, ligt al gevoelig, om het aan te gaan is nog moeilijker, vergt je moed te bestaan. hans |
|
| rose-anne: | Dinsdag, augustus 21, 2007 15:48 |
| je hebt je eerste stap al gezet, vanuit daar leert iedereen lopen :) | |
| appelboom: | Dinsdag, augustus 21, 2007 11:56 |
| Het kan je alleen maar vooruit brengen en nieuwe krachten geven dmv. hulp. Nadelen zijn ver te zoeken :) Met mijn liefs, een fijne dag, Vicky |
|
Over dit gedicht
| Auteur: *Selly..* | 
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 21 augustus 2007 | ||
| Thema's: | ||